Doxys

   Rode kool (Brassica Oleracea convar. capitata var. rubra). Tot het midden van de 20-ste eeuw was deze satijnglanzende telg uit de familie der sluitkolen een geliefde groente. Niet alleen omdat hij in de moeilijkste weersomstandigheden toch in volume kon toenemen en je hem miraculeus lang kon bewaren, maar ook omdat zijn smaak toen als subtiel werd beschouwd.

Rode kool is een fel onderschatte groente, omdat veel mensen eigenlijk niet goed weten hoe ze het smakelijk moeten bereiden. De Romeinen wisten dat nochtans wel al, en ze prezen de groente terecht voor haar fijne smaak. Met kruidnagel, laurierblad of kaneel trachtten ze de smaak nog te verrijken. Wat je zeker niet mag doen, is de kool een half uur of langer op het vuur laten staan. Want dan gaat de mosterdolie, die nota bene gevormd wordt door een reactie tussen mosterdglycoside en bepaalde enzymen, helemaal verloren. Mosterdolie is precies verantwoordelijk voor dat heerlijke koolaroma, en bovendien helpt het achteraf bij de vertering. De regel geldt trouwens voor alle kolen, en voor sluitkolen in het bijzonder. Het is niet omdat Brassica oleraceae convar. capitata var. rubra - een hele mond vol, ik weet het -, het is niet omdat je rode kool zo lang kunt bewaren, dat je het daarom als rubber moet behandelen.

Recept: Rode koolsoep (vegetarisch, 4 personen)

Ingrediënten

• 2 grote uien

• 30 gr vetstof

• 1/2 kleine rode kool

• 1/2 kg aardappelen

• Peper+zout

• 1 mespuntje gedroogde kummel

• 2 liter water

• 2 appels

• 1 eetlepel azijn

Bereiding:

Pel en snij de uien in stukken en fruit ze in de hete vetstof. Was de rode kool, snij haar in stukken en meng haar met de geschilde aardappels die ook in gelijke stukken zijn gesneden, samen met de uien. Voeg peper, zout en kummel toe en laat dan alles langzaam met het water koken totdat de groenten gaar zijn (1 uur). Voeg na ongeveer 45 min de geschilde en in stukjes gesneden appel toe en laat nog even meekoken voor het resterende kwartier. Voeg de azijn toe, dit om de rode kleur te behouden en pureer alles met de blender tot een (homogene) soep. Eet smakelijk!

Geschreven door suzanne

De grapefruit is vermoedelijk een kruising van een sinaasappel en pompelmoes die is ontstaan op de West-Indische eilanden. Grapefruits worden inmiddels in alle citrusproducerende landen verbouwd, met de VS als belangrijkste producent.

Grapefruits zijn een van de grootste citrusvruchten, met een diameter tussen de 10 - 18 cm. De schil en het vruchtvlees zijn afhankelijk van de soort lichtgeel tot rozerood. Over het algemeen zijn de gele grapefruits wranger en bitterder dan grapefruits met roze vruchtvlees die zoeter zijn. Grapefruits bevatten veel voedingsvezel en vitamine C en weinig calorieën.

Koop bij voorkeur zware vruchten in verhouding met de grootte, die zijn het sappigst. De schil kan dun of dik zijn maar niet ruw want dan is het vruchtvlees droog. Na de pluk rijpen grapefruits niet meer. Ze kunnen op een koele plek of in de koelkast ruim een week bewaard worden.

Leuk om weten

• Zout geeft grapefruits een zoetere smaak.
• Grapefruits rijpen geheel aan de boom en kunnen meer dan een jaar hangen voor de pluk.
• Voor een liter sap heeft u 4 grapefruits nodig.

Recept: Salade met grapefruit en olijven (vegetarisch, 4 personen)

Ingrediënten

• 2 rode grapefruits
• 1 avocado
• citroensap
• 3 eetlepels olijfolie
• 1 eetlepel balsamico-azijn
• 100 g ijsbergsla
• 50 g feta
• 25 g groene olijven, ontpit
• 25 g zwarte olijven, ontpit
• 50 g gedroogde tomaten
• zout, peper
•  

Bereiding:Schil de grapefruits dik af. Snijd met een scherp gekarteld mesje de partjes tussen de vliesjes uit. Vang het uitlekkend sap op.Halveer de avocado, verwijder de pit en de schil. Snijd het vruchtvlees in plakjes. Bedruppel met citroensap. Meng olijfolie en balsamico azijn met het uitgelekte grapefruitsap. Breng op smaak met zout en peper. Meng met de ijsbergsla en schik hierop de plakjes avocado, beide soorten olijven en de gedroogde tomaten en de feta. Bestrooi met versgemalen peper.

Geschreven door suzanne

Geschreven door suzanne

Sinds de kredietcrisis in volle hevigheid is losgebarsten zien we ook een verandering in de manier waarop mensen eten. Men geeft minder geld uit aan eten,we kopen in de supermarkten minder dure producten of gaan steeds vaker naar discount supermarkten. De aardappel is weer helemaal terug van weggeweest, daar de prijzen van pasta’s en rijst toch flink omhoog zijn gegaan. Ook op restaurant gaan gebeurt steeds minder, en om deze gezeligheid te vervangen wordt er steeds vaker iets bij de frituur gehaald. En meestal zijn dat dan volledige menu’s bestaande uit frieten met de nodige bijgerechten als hamburgers of andere "vleesproducten" en de nodige sauzen.

Ook worden er weer meer traditionele gerechten klaargemaakt en gegeten, in tijden van crisis grijpen we terug naar wat we kennen,de frieten, de stoemp, de karbonades en stevige maaltijdsoepen. Het geeft ons een warm en gezellig gevoel, we voelen ons er goed bij. (= comfort food) En hier zijn we dus bezig met emo-eten! Door het eten van bijvoorbeeld frieten proberen we ons onbehagen over de crisis waarin we nu leven weg te eten.  We zijn op zoek naar dingen die ons houvast geven in een tijd vol onzekerheden. En we weten dat dat bakje friet ons een (tijdelijk) goed gevoel gaat geven. En natuurlijk: het is niet duur.

En daar is ook niets mis mee, als het maar af en toe is. Het is echt niet nodig om elke dag vlees te eten, zo spaar je geld uit en kun drie maal per week beter een goed stuk (bio)vlees kopen dan  zes keer vlees van een mindere kwaliteit. (meer dan 100g per dag, inclusief broodbeleg is genoeg). Het is nog ecologischer ook! Misschien is dit het moment om eens met vegetarische maaltijden te gaan expirementeren. Op onze site vind je al verschillende recepten, en er komen er nog meer, maar op internet zijn er genoeg te vinden. Ook zonder vlees kan je een volwaardige maaltijd klaarmaken en je dagelijkse proteïnes binnenkrijgen door bijvoorbeeld peulvruchten of sojaproducten te eten. En je kunt zelfs frieten maken van koolrabi of pastenaak, met (zelfgemaakte) mayonaise!

Geschreven door suzanne

  Onze partner HealthCity heeft  op het moment een zeer interessante promotie: tot 1 maart 2009 gratis sporten!

Tevens openen zij binnenkort 2 nieuwe fitness centra, te weten één in Evere en één in Herenthals. U ziet, er zit vast ook wel een vestiging bij u in de buurt. Maak gebruik van de partnership tussen Doxys en HealthCity, door u in te schrijven op onze site, heeft u recht op een gratis dagpas voor één van HealthCity vestigingen in België.

Geschreven door suzanne

                                  Om gezond te kunnen eten, moet je gezonde keuzes maken, daarbij kunnen de etiketten op voedingsmiddelen je helpen. Maar wat staar er eigenlijk op zo’n etiket?

Op de meeste voedingsmiddelen zitten etiketten met voedingsinformatie. Voedingsconcerns zijn verplicht om deze informatie te geven.Als je gezond wilt eten, is het belangrijk dat je hier naar kijkt. Alleen heb je er natuurlijk niet zoveel aan als je er niets van snapt… Geen nood! Wij zetten de belangrijkste zaken voor je op een rijtje.

Omvang van porties

De voedingsinformatie op etiketten geeft de voedingswaarden voor een product ‘per 100g’ en soms ook ‘per portie’.Bij een product als brood kan een portie één of twee sneetjes zijn, maar bij andere producten is dat niet altijd zo simpel. Eén portie kan slechts een fractie van de inhoud van de verpakking zijn en een fractie van wat je normaal zou eten. Je moet de gegeven informatie vermenigvuldigen met het aantal porties dat je echt eet.

Per 100g of 100 ml

Omdat de omvang van ‘één portie’ per fabrikant kan verschillen, is de kolom ‘per 100g’ of ‘per 100ml’ de beste manier om de voedingswaarden van gelijksoortige producten te vergelijken.

Energie

Energie wordt meestal uitgedrukt in kilojoules (=kj) en/of kilocalorieën (=kcal). Waar mogelijk, moet je het product met de minste calorieën kiezen.

Proteïne

Dit is de totale hoeveelheid proteïne (dit zijn eiwitten) die het voedingsmiddel bevat, gemeten in grammen.

Totale hoeveelheid vet

Dit is de totale hoeveelheid vet in grammen. Voedingsmiddelen met veel vet bevatten vaak veel calorieën. Hoe lager het vetgehalte is, hoe gezonder het voedingsmiddel. Kies als vuistregel voedingsmiddelen die minder dan 10g vet per 100g bevatten.

Verzadigde vetten

Verzadigde vetten, die voorkomen in vlees, boter, kaas, gebak en tropische oliën, verhogen het risico op hart- en vaatziekten. Kies voedingsmiddelen met het laagste gehalte aan verzadigde vetten.

Koolhydraten

Dit is de totale hoeveelheid koolhydraten per portie, gemeten in grammen. Daaronder vallen zowel suikers als complexe koolhydraten die langzamer worden opgenomen.Je kunt ook informatie aantreffen over de Glycemische Index (GI). Voedingsmiddelen met een lage GI verhogen de bloedsuikerwaarden minder snel dan voedingsmiddelen met een hoge GI.

Suikers

Dit zijn de natuurlijke en toegevoegde suikers, afgezien van de totale hoeveelheid koolhydraten. In het algemeen kun je het beste voedingsmiddelen met weinig suiker kopen.

Natrium

Natrium kan in grote hoeveelheden voorkomen in bewerkte voedingsmiddelen. Kies waar mogelijk producten met weinig natrium, die minder dan 400mg natrium per 100g bevatten.

Overige productinformatie

Hieronder enkele tips voor het ontcijferen van de overige termen en informatie die je op het etiket van een product kunt aantreffen:

Claims met betrekking tot de voedingswaarde

• Als een product claimt dat het ‘rijk aan vezels’ of ‘rijk aan calcium’ is, moet het etiket informatie over die voedingsstof bevatten. Kijk ook naar andere voedingsclaims op etiketten:
• Geen toegevoegde suikers betekent dat aan het product geen suiker is toegevoegd; het kan echter wel natuurlijke suiker bevatten.
• Een verlaagd vetgehalte betekent dat het product ten minste 25% minder vet bevat dan het originele product. Dit betekent niet noodzakelijkerwijs dat er weinig vet in zit.
• Vetvrij betekent dat het product minder dan 0,15% vet bevat.
• Ingrediënten
• Ingrediënten worden op gewicht in aflopende volgorde opgesomd. Het ingrediënt dat het eerst wordt genoemd is dus met de grootste hoeveelheid in het product aanwezig.

‘Ten minste houdbaar tot’ en ‘te gebruiken tot’

Voedingsmiddelen met een houdbaarheid van minder dan twee jaar moeten zijn voorzien van een datum ‘ten minste houdbaar tot’.

Na die datum kan het product nog wel gegeten worden, maar de kwaliteit van het voedingsmiddel kan dan minder zijn. Voedingsmiddelen die uit gezondheids- en veiligheidsoverwegingen na een bepaalde datum niet meer geconsumeerd mogen worden, moeten een datum ‘te gebruiken tot’ bevatten.

Eet geen voedingsmiddelen die deze datum hebben overschreden. Sommige voedingsmiddelen, zoals brood, hebben een datum ‘verpakt op’ of ‘gebakken op’, zodat je kunt zien hoe vers het product is.

Geschreven door suzanne